: تاریخچه
در 1952 به «فیلكس بلاش» (Felix Bloch) و «ادوارد میلز پورسِل» (Edward Mills Purcel) مشتركاً جایزه ی نوبل برای كار روی میدان های مغناطیسی در اجسام جامد، مایع و گاز اهدا شد. تئوری به كارگیری یك میدان نیرومند مغناطیسی برای بهبود سوخت بنزین در موتورهای احتراقی چیز نوینی نیست. كاربرد میدان های مغناطیسی برای بهبود كاركرد سوخت و سوز در دهه ی 1940 گزارش شد. نیروی هوایی ایالات متحده روی هواپیمای «ماستَنگ» (Mustang) خود دستگاهی را به كارگرفت كه برد بیشتر و كارآیی بهتر از سوخت های كیفیت پایین را میسر می كرد. این كار بسیار موفق از آب در آمد، و در نتیجه از سوی نیروی هوایی سلطنتی (انگلستان) نیز روی هواپیماهای «سپیتفایِر» (Spitfire) و «هاریكِین» (Hurricane) به كارگرفته شد. دستگاه های مورد استفاده در آن روزها بسیار سنگین و دردسرساز بودند چون می بایست برای تولید نیروی میدان مغناطیسی لازم از الكترومغناطیس استفاده كنند. اما اینك، با ظهور اَبَرمغناطیس های نئودیمیومی ( neodymium عنصری سه ظرفیتی)، میدان های مغناطیسی نیرومندتری هم می توان با دستگاه هایی كمی بزرگ تر از یك قوطی كبریت ایجاد كرد. تئوری پشتیبان این اصل می گوید هنگامی كه یك میدان مغناطیسی نیرومند مستقیماً بر یك خط سوخت رسانی اعمال می شود، سوخت را شرطی می كند به گونه ای كه سریع تر با اكسیژن هوا تركیب شده و هنگام احتراق كامل تر می سوزد. این سوخت و سوز كامل تر نیرویی بیش از همان حجم سوخت و اگزوز آلاینده ی بسیار كمتری تولید می كند، چرا كه بخش اصلی آلایش اگزوز از ذرات نسوخته ی بنزین تشكیل می شود. این واقعیت را می توان به آسانی و سرعت با استفاده از تجهیزات آزمایش گازهای خروجی كه در هر گاراژ یا ایستگاه آزمایش MOT خودرو به كار می روند نمایش داد.
در 1992، آزمایشگاه های «وارِن سپرینگز» (Warren Springs) ، بخش آزمایش خودروی خود دولت انگلستان، مأموریت یافتند كه آزمایش های گوناگون بر فواید فن آوری شرطی كردن سوخت با مغناطیس انجام دهند، و از نتیجه ی آن بسیار شگفت زده شدند. گزارش 16 صفحه ای آنان نیروی افزوده، صرفه جویی بهتر سوخت و كاهش در خطر گازهای خروجی را تأیید می كرد. آنان در نتیجه گیری گزارش خود آوردند: «هردو سری آزمایش ها نشانگر كاهش فراوان دی اكسید كربن، احتراق بنزین، و اكسیدهای نیتروژن بوده، و هنگامی كه دستگاه مورد آزمایش برداشته شد این روند معكوس شد. همچنین، افزایش نیرو مشاهده شده در اولین سری آزمایش ها در سری دوم آزمایش ها تداوم یافت و تا 11% افزایش یافت.»
